Heerlijk dagje Texel

Wandelen in het noordelijkste stukje van onze provincie voor het echte eilandgevoel.

Begin dit jaar schreef oud-wethouder Gerbrand Poster een brief aan minister van Binnenlandse Zaken Ollongren met het voorstel Texel af te scheiden van Noord-Holland zodat het eiland zich kan aansluiten bij Friesland. Volgens Poster hangt Texel er namelijk maar een beetje bij en is er bij de provincie Noord-Holland veel te veel aandacht voor Amsterdam en de omgeving van 't Gooi. De meerderheid van de Texelaars liet gelukkig in een reactie weten zich toch echt Noord-Hollander te voelen en er niet over te piekeren op Friese taalles te gaan.

ommetje sep 2019 - waddendijk bij cocksdorp // ommetje_sep_2019_001.jpg (47 K)ommetje sep 2019 - brug eierlandse polder // ommetje_sep_2019_002.jpg (66 K)ommetje sep 2019 - stickers // ommetje_sep_2019_003.jpg (88 K)

De Waddendijk bij De Cocksdorp waar het Ommetje van September begint; Via dit bruggetje wandel je de Eierlandse Polder in; Volg de stickers van het Noord-Hollandpad.

Terecht, want Texel hoort gewoon bij 'ons'! Niet alleen spreekt de bevolking een taaltje dat zich het best laat vergelijken met het Westfries, maar ook het landschap tussen Noordzee en Waddenzee lijkt sprekend op dat van het Noord-Hollandse vasteland. Tot zo'n 850 jaar geleden zat Texel dan ook nog gewoon aan het huidige Noord-Holland vast. Tot in 1170 de Allerheiligenvloed zo verwoestend toesloeg dat niet alleen Texel, maar ook Wieringen en Vlieland 'zich losmaakten' en de huidige Waddenzee en de voormalige Zuiderzee werden gevormd.

Elk jaar bezoeken vele duizenden toeristen inmiddels het eiland. De veerboten van en naar Den Helder vervoeren zo'n 3,5 miljoen passagiers en bijna anderhalf miljoen voertuigen per jaar. Hoe eervol ook, de vermelding van Texel in de top tien van de Lonely Planet zorgt er ook nog eens voor dat steeds meer mensen even een dagje naar het eiland oversteken. Het seizoen duurt daardoor inmiddels zeker negen maanden en de Texelaars komen nog amper aan zichzelf toe. Het is vooral de autodrukte die de eilandbewoners zo langzamerhand behoorlijk tegen begint te staan.

Met een beetje schuldgevoel sturen wij de auto dan ook richting De Cocksdorp, maar we willen zo graag eens wandelen in dit noordelijkste stukje van onze provincie. Routepaaltjes van Wandelnetwerk Noord-Holland zal je op Texel helaas niet vinden, maar het Noord-Hollandpad start wel in De Cocksdorp en Landschap Noord-Holland heeft daar een mooi rondje in de Eierlandse polder aan vastgebreid. Tot de 13e eeuw was de polder nog een deel van Vlieland, maar in de volgende eeuwen raakte Eierland ook daarvan gescheiden en werd zo een zelfstandig eiland. Om te proberen de zee te temmen werd in de 17e eeuw een zanddijk aangelegd tussen Eierland en Texel waardoor er een kweldervlakte ontstond die twee eeuwen later werd ingepolderd en de huidige Eierlandse polder ontstond.

ommetje sep 2019 - weidsheid // ommetje_sep_2019_004.jpg (42 K) ommetje sep 2019 - pontje // ommetje_sep_2019_005.jpg (52 K)ommetje sep 2019 - binnendijk // ommetje_sep_2019_006.jpg (43 K)ommetje sep 2019 - trap // ommetje_sep_2019_007.jpg (57 K)

Genieten van de weidsheid van de Eierlandse Polder; Met een pontje dat je zelf moet bedienen, steek je het Eierlandse Kanaal over; Over de Binnendijk richting de Waddendijk; De trap die je op de Waddendijk brengt.

Met De Cocksdorp in de rug wandelen we de Waddendijk op met een riant uitzicht op Vlieland dat aan de overkant van het Eierlandse Gat ligt te glinsteren in de zomerzon. Op de dijk wordt hard gewerkt om de boel stormbestendig te houden en wij wandelen naar het monument De Schicht dat herinnert aan de verhoging tot Deltahoogte van de waddendijk op Texel. Het kunstwerk lijkt inderdaad op een bliksemschicht, maar het stelt het silhouet van de dijk voor. De dijk afgekomen gaan we een mooi bosje in waar we na een paar honderd meter bij een hek, dat we openen om een weiland over te steken, worden gewaarschuwd voor een loslopende stier. Het aanwezige vee graast gelukkig vreedzaam verder wat ons de kans geeft te genieten van de weidse omgeving. Na het passeren van diverse hekken en een oud kreekje waar weidevogels in de broedperiode heel blij mee zijn, komen we op de Hollandseweg. Over onze hoofden scheren regelmatig sportvliegtuigjes die iets verder landen en opstijgen van het nabijgelegen vliegveld.
Nadat we de asfaltweg zijn afgelopen, met aan weerszijden fraai ingezaaide natuurstroken met o.a. zonnebloemen, steken we met een pontje, dat we zelf moeten bedienen, het Eierlandse Kanaal over naar een binnendijk die we volgen in zuidelijke richting.

In de meidagen van 1945 was de Eierlandse Polder getuige van een enorm slagveld. Begin van dat jaar hadden de Duitsers een bataljon Georgiers, krijgsgevangen gemaakt aan het oostfront en gedwongen strijdend aan Duitse zijde, overgebracht naar het eiland. Op 6 april kwamen de Georgiers in opstand, vermoordden in de vroege ochtend ruim 400 Duitsers, maar ondanks een aanvankelijk voor hen voorspoedig verlopende strijd werd het oproer na een hevige strijd, die vijf weken duurde, toch neergeslagen. Van de 800 Georgiers overleefden slechts 228 man de opstand, terwijl ook aan Duitse zijde honderden het leven lieten. Maar ook de Texelse bevolking had enorm te lijden. De bloedige strijd kostte liefst 117 burgers het leven en het eiland werd in tegenstelling tot de rest van Nederland pas op 20 mei bevrijd door de Canadezen. De omgekomen Georgiers liggen begraven op een erebegraafplaats op de Hoge Berg, tussen Den Burg en Oudeschild.

Via de Stuifweg vanwaar we links het natuurontwikkelingsproject Utopia zien, komen we weer terug bij de waddendijk, waarop niet alleen wandelaars maar ook vele fietsers genieten van het geweldige uitzicht over de schorren, een kwelderlandschap door wordt doorsneden door kreekjes. Ideaal voor ontelbare wadvogels. Begeleid door het machtige geluid van de gevechtsvliegtuigen die boven de Vliehors oefenen, wandelen we terug naar De Cocksdorp dat we weer binnenlopen na het passeren van het vrijwel nieuwe gemaal dat per minuut 400 kubieke meter water in zee kan pompen en zo de Eierlandse Polder droog houdt. Wij lopen nog even verder naar de vuurtoren waar nog steeds de kogelgaten van de Georgische Opstand zijn te zien en ploffen voldaan neer op een van de mooiste stranden van de wereld. En we hebben de tijd, want de boot gaat pas om 21.00 uur.

Heerlijk zo'n dagje Texel!

ommetje sep 2019 - schorren // ommetje_sep_2019_008.jpg (43 K)ommetje sep 2019 - hervormde kerk // ommetje_sep_2019_009.jpg (29 K)ommetje sep 2019 - dijk volgen // ommetje_sep_2019_010.jpg (49 K)

Langs de Waddendijk liggen de schorren; De Waddendijk met het torentje van de Hervormde Kerk in De Cocksdorp.

Routebeschrijving

13 km, 35% onverhard, honden niet toegestaan.

Start bij de dijktrap bij het havensluisje van De Cocksdorp, dat u met de auto bereikt door de Molenlaan in te rijden. Parkeer tegenover de Francisca Romana kerk (neem een dagkaart, geldig op het hele eiland: 10 euro) en wandel de Kikkertstraat uit tot de dijk. U kunt ook met bus 29 vanaf de veerboot naar De Cocksdorp reizen. Stap uit bij de Hervormde Kerk in de Langestraat en wandel naar de dijk.

De route is gemarkeerd met de geelrode, blauwe routestickers van het Noord-Hollandpad en blauw-rode stickers van het Waddenwandelpad. Volg op de terugweg vanaf de kruising Stuifweg-Lancasterdijk de waddendijk. Horeca vindt u in De Cocksdorp.

Tekst Joop Duijs, foto's Wim Nap

  • Om deze route in de app te zetten: scan vanuit de app de QR code of voer het routenummer 95751 in.
  • 75.81 km

Let op: Deze route bevat een of meerdere meldingen

Scroll onderstaande tabel om meer te zien
VanNaarTrajectlengteMarkering(en)KenmerkenMeldingen

Startpunt Texel

Startpunt Texel

75.81 km
  • Streekpad
  • Honden aangelijnd toegestaan
  • Onverhard pad (deels)