Paal 17

Bij Paal 17 en even verderop bij Ecomare heb je verschillende Texelse duingebieden binnen handbereik. Naar het noorden toe wandel je zo de Seetingsnollen in, de smalle duinstrook met duintoppen tot 25 meter hoog. Achter de duinen ligt Het Alloo, een drassige laagvlakte aan de binnenduinrand. Dit gebied herbergt bijzondere planten en orchideeën. Richting het zuiden is het maar een klein eindje naar de Bleekersvallei en de Ploegelanden. In de kalkarme duinen achter de zeereep broeden wulpen en meeuwen. Staatsbosbeheer koestert hier de openheid. De binnenduinen iets landinwaarts bieden gemengd bos, mooie heidevelden en graspaadjes dwars door de weiden.

• Het ommetje Hoge Nol (oranje) gaat onderlangs de zeereep en om de duintop die de route haar naam geeft. In de laagte van Het Alloo staat aan de bosrand een vogelkijkscherm waar je de weidevogels in het bloemrijke grasland kunt bespieden.
• Op het Paggapad (zwart) volg je het spoor van Kees ‘Pagga’ Gorter, de laatste eilandbewoner van een plaggenhut. Zijn bijnaam komt mogelijk van ‘pagan’, ofwel heidebewoner. De route ver­bindt zo’n oud heideveldje, via begraasde graslan­den en het beboste Gortersmient met het strand.
• Het Natuurpad Alloo (rood) voert door duin, bos en bovenal langs de oevers van duinbeek Het Alloo. De wandeling gaat over het terrein van het Maartenhuis, een woongemeenschap voor mensen met een zorgvraag. Je vindt hier een vlindertuin en het gezellige eetlokaal De Windroos.